Detaylı bilgi için bahsine adresini ziyaret edebilirsiniz.
Cinsel yolla bulaşan hastalıklar arasında önemli bir yer tutan mikoplazma türleri, özellikle Mycoplasma genitalium ve Mycoplasma hominis, genellikle genital ve idrar yollarında bulunan, kendi kendini kopyalayabilen en küçük bakteri gruplarındandır. Bu bakteriler normalde bu bölgelerde bulunmasına rağmen, bağışıklık sistemi zayıf olan bireylerde başka alanlarda da yerleşim gösterebilir.
Genital mikoplazmalar cinsel yolla bulaşarak enfeksiyonlara yol açar. Mycoplasma hominis ve Mycoplasma genitalium gibi türler, cinsel ilişki sırasında kolayca bulaşabilir. Özellikle Mycoplasma genitalium, normal florada bulunmayan bir patojen olarak cinsel yolla bulaşan hastalıkların başlıca nedenlerinden biridir. Ureaplasma parvum ve Ureaplasma urealyticum da bu gruba dahildir ve benzer şekilde enfeksiyona sebep olurlar.
Erkeklerde mikoplazmalara bağlı semptomlar genellikle yanma hissi, acı ile birlikte acil idrara çıkma isteği, kaşıntı ve akıntı şeklinde ortaya çıkar. Kadınlarda ise Mycoplasma genitalium varlığı rahim ağzında hassasiyete yol açabilir; bu da anormal vajinal akıntıya veya adet arası kanamalara neden olabilir. Ancak dikkat çekici bir durum vardır ki, birçok kadın pozitif test sonucuna rağmen belirti göstermeyebilir.
Mycoplasma hominis’in pelvik inflamatuar hastalık (PID) ile ilişkili olduğu araştırmalarla gösterilmiştir. Vajinal enfeksiyonlar arasında balık kokulu veya kokusuz akıntılar yaygın bir şikayetken bazı bireylerde hiç belirti gözlemlenmeyebilir. Ayrıca yüksek seviyelerde bulunan Mycoplasma hominis’in HIV gibi diğer cinsel yolla bulaşan hastalıkların varlığıyla güçlü bir ilişkiye sahip olduğu görülmüş ve bu durum HIV virüsünün aktarımında risk faktörü olarak değerlendirilmektedir.
Mikoplazmal enfeksiyonların teşhisi için hasta öyküsü ve fizik muayene yapılması önemlidir; gerekirse pelvik muayene de gerçekleştirilir. Vajinal veya penis akıntısı ile birlikte idrar testleri ve rektal sürüntü örnekleri incelenir. Eğer standart kültür yöntemlerinde bakteri üremesi gerçekleşmezse ya da antibiyotik tedavisi başarısız olursa genital mikoplazmal enfeksiyon düşünülmelidir.
Tanı sürecinde kültür sistemleri kullanılmakla birlikte, bazı durumlarda üreme süresi uzayabilir; örneğin Ureaplasma türlerinin büyümesi 2-5 gün alırken, Mycoplasma genitalium’un büyümesi 8 haftaya kadar çıkabilir. Bu nedenle çoklu PCR taramaları ve nükleik asit amplifikasyon testleri (NAAT), özellikle bu mikroorganizmaların tanısında altın standart olarak kabul edilmektedir.
Güncel erişim için bahsine giriş sayfasını inceleyebilirsiniz.
